Atopowe zapalenie skóry
2

A A A

Atopia, czyli genetycznie uwarunkowana reakcja alergiczna jest zaliczana do grupy chorób cywilizacyjnych. Jak pokazują statystyki, w początkach XX wieku dotykała poniżej 1 proc. społeczeństwa, obecnie zaś cierpi na różne jej odmiany blisko 1/3 ludzkości.

Atopowe zapalenie skóry to przewlekła choroba wywołana silną reakcją alergiczną, polegającą na reakcji układu immunologicznego na alergen. Jest schorzeniem uwarunkowanym genetycznie. Choć pierwotną przyczyną wywołania atopowego zapalenia skóry jest reakcja alergiczna, w sytuacji gdy choroba się rozwinie, zlikwidowanie działania alergenu może okazać się niewystarczającym do wyleczenia.

Atopowe zapalenie skóry: objawy

Atopowe zapalenie skóryDo typowych objawów atopowego zapalenia skóry w jego łagodnej postaci należą zaczerwienie, przesuszeni i łuszczenie się skóry. W ostrej postaci zaś, u chorego występuje silny świąd na dużych obszarach skóry, opuchlizna tych części ciała, na których wystąpiły objawy, a niekiedy także wysięk z wykwitów. Zmiany skórne najczęściej pojawiają się na twarzy, szyi, zgięciach łokciowych oraz kolanowych.

Ponieważ atopowe zapalenie skóry jest chorobą genetyczną, pojawia się samoistnie w każdym wieku, może także samoistnie ustępować. W im wcześniejszym wieku wystąpią pierwsze objawy choroby, tym gorsze są rokowania co do jej przebiegu w późniejszych latach życia chorego. Wyleczenie nigdy nie gwarantuje braku nawrotów. Osoby, które wiedzą o swoim genetycznym obciążeniu tą chorobą, powinny szczególnie uważnie zatroszczyć się o pielęgnację skóry oraz bezwzględnie unikać kontaktu z alergenami.

Leczenie

Atopowe zapalenie skóry może zanikać samoistnie, utrzymywać się przez pewien czas, bądź coraz bardziej się rozwijać. Leczenie choroby dotyczy zarówno niwelowania jej przyczyn, jak i leczenia objawów.

Leczenie przyczynowe – aby zapobiegać wystąpieniu i nawrotom atopowego zapalenia skóry, najważniejszym czynnikiem jest bezwzględne unikanie kontaktu z alergenami. Zaleca się także unikanie kontaktu z substancjami drażniącymi takimi, jak substancje chemiczne w środkach piorących czy kolorowych mydłach.

Leczenie objawowe – podstawą leczenia objawowego jest odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie skóry. Najlepiej funkcje te spełniają preparaty cholesterolowe na bazie wazeliny, sama walina oraz maści zawierające oleje roślinne i przeciwutleniacze. W leczeniu objawowym stosuje się także leki zarówno o działaniu miejscowym, jak i ogólnoustrojowym. Zalicza się do nich kortykosteroidy stosowane miejscowo w formie maści oraz doustnie w okresach zaostrzeń. W celu zwalczenia świądu, towarzyszącego atakom choroby, stosuje się preparaty przeciwhistaminowe. Lekarze twierdzą także, że korzystne działanie przynosi także fotochemioterapia, a także naświetlanie za pomocą promieni nadfioletowych.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*